fbpx

Jaka woda jest najlepsza dla mojego psa / kota?

Woda jest składnikiem absolutnie niezbędnym do życia. Organizm zwierzęcia jest w stanie przeżyć utratę prawie całej tkanki tłuszczowej lub połowy masy białkowej, natomiast utrata 10-15% wody może doprowadzić do śmierci. Wynika to z kluczowej roli wody w ogromnej ilości procesów biochemicznych podtrzymujących życie.

Na moim profilu na facebooku zapytałam Was co chcielibyście wiedzieć na temat wody w diecie psa / kota. Opowiadam na nie w dalszej części artykułu. Te i więcej informacji znajdziecie w moim kursie „Podstawy żywienia psów” oraz „Podstawy żywienia kotów”, które już niedługo będą dostępne w sprzedaży. 

Jeśli zawodowo związana/y jesteś ze zwierzętami – zachęcam Cię do zapisania się na powiadomienie o starcie sprzedaży KURSU PRO „Podstawy żywienia psów” – który skierowany jest do profesjonalistów. Polecam go szczególnie pracownikom sklepów zoologicznych, behawiorystom, czy osobom które planują zostać dietetykiem zwierzęcym. Kurs ten będzie pierwszym z cyklu profesjonalnych kursów, które mogą zakończyć się egzaminem dzięki któremu otrzymasz certyfikat potwierdzający zdobytą wiedzę (jeśli wybierzesz taką opcję).

Jaka woda jest najlepsza dla mojego kota?

Co warto wiedzieć o wodzie w diecie psa i kota? Podstawowe informacje

U młodych osobników woda stanowi 75% masy ciała, u dorosłych 60%. Niektóre części ciała zawierają nawet 90% wody. Tkanka tłuszczowa zawiera jedynie 15% wody, szkielet 50%, mięśnie 75%, krew 83%. Woda jest niezbędna do wszystkich reakcji metabolicznych (szczególnie do hydrolizy). Woda transportuje składniki pokarmowe, pomaga regulować temperaturę ciała. Jest konieczna do eliminacji produktów ubocznych przemian metabolicznych (czyli przez mocz i kał). Jest też substancją nawilżającą stawy, gałki oczne, ucho wewnętrzne (przez co możliwe jest przenoszenie dźwięku). 

Po ilości spożywanej wody możesz zaobserwować czy pies jest zdrowy!

Jeżeli pies pije więcej wody niż 150 ml/kg masy ciała na dzień warto zgłosić się do lekarza weterynarii, ponieważ oznacza to polidypsję – czyli zwiększone pragnienie. Może to być objawem cukrzycy, przewlekłej choroby nerek, nadczynności kory nadnerczy czy ropomacicza i zwykle jest połączone z poliurią, czyli nadmiernym wydalaniem moczu. Czasami zwiększone picie wody spowodowane jest potrzebą jej uzupełnienia po wymiotach czy biegunce. Jeśli pies pije więcej wody, bo jest po prostu gorąco, a gdy temperatura spada, wszystko wraca do normy, to nie masz się czym martwić, jednak bądź czujna i reaguj, jeśli nagle musisz uzupełniać wodę w misce częściej niż zwykle.

Najczęściej pojawiające się pytania o wodę:

Czy pozwalać psu pić wodę z kałuży? 

Nie. Taka woda może być zanieczyszczona różnymi chemikaliami albo drobnoustrojami chorobotwórczymi i pasożytami – pies może się zarazić różnymi chorobami, np. leptospirozą albo giardiozą.

Czy obce psy powinny pić po sobie z jednej miski (np. z wolno stojących misek postawionych obok psiego placu zabaw)?

W miarę możliwości, lepiej unikać misek w miejscach publicznych. Woda w misce postawionej obok sklepu czy psim parku/wybiegu może być zanieczyszczona tak samo jak woda z kałuży.

Która miska dla psa jest lepsza metalowa, plastikowa czy ceramiczna?

Która miska dla psa jest lepsza metalowa, plastikowa czy ceramiczna?

Najlepsza miska to ta, która pasuje Twojemu psu. Niektóre psy nie lubią pić z metalowej miski ponieważ przeszkadza im dźwięk, gdy ta się przesuwa albo woda w niej stojąca ma niechciany, metaliczny posmak. Zabezpiecz miskę, aby się nie przesuwała (np. dzięki gumowym podkładkom) i wybierz miskę z takiego tworzywa, jakie pasuje Twojemu pupilowi. Zwykle najlepiej sprawdzają się naturalne materiały, takie jak szkło czy ceramika. Miski z tworzyw sztucznych (plastikowe) szybko robią się chropowate i trudniej utrzymać ich właściwą higienę (porowata powierzchnia powoduje odkładanie się większej ilości bakterii, tzw. biofilmu). Myj miskę codziennie, bez względu na to, z jakiego materiału jest wykonana. 

Która woda jest najlepsza? Kranowa, filtrowana, gotowana czy mineralna?

Zazwyczaj duże miasta chwalą się tym, że mają dobrej jakości kranówkę i można ją bezpiecznie pić bezpośrednio z kranu, bez konieczności gotowania. Jeżeli sami pijemy kranówkę, ponieważ jest odpowiedniej jakości higienicznej, to znaczy, że pies i kot też może ją pić. Chlor z wody kranowej ulatnia się w ciągu kilku godzin, więc taka “odstana” woda nie powinna być problemem.

Jeśli nie jesteśmy pewni jakości wody z naszego kranu, lepiej ją filtrować przez dzbanek z filtrem węglowym. Ja stosuję właśnie to rozwiązanie dla siebie i swoich zwierzaków. 🙂

Standardowy filtr zawiera węgiel aktywny, który wychwytuje składniki psujące zapach wody – chlor czy zanieczyszczenia pochodzące z rur. Częściowo usuwane są także składniki odpowiedzialne za twardość wody. Pozostaje w niej tyle składników mineralnych, ile zawiera niskozmineralizowana woda butelkowana.

Przegotowanie wody powoduje wytrącenie w postaci kamienia części minerałów (głównie związków wapnia i magnezu) co rzeczywiście zmiękcza wodę, ale także powoduje zubożenie jej składu mineralnego.

Większość elektrolitów i składników mineralnych niezbędnych dla zdrowia znajduje się w pełnoporcjowych karmach komercyjnych. Jeśli zwierzę otrzymuje karmę gotową albo zbilansowaną dietę domową, nie musimy martwić się o dostarczenie składników mineralnych z wodą. 

Badania wykazały, że woda butelkowana nie jest lepsza ani zdrowsza dla psów. Jeśli woda z kranu jest czysta, jest całkowicie bezpieczna i jest takiej samej jakości jak woda butelkowana. Poza tym, oszczędzimy środowisko, jeśli nie będziemy używać plastikowych butelek. Generalnie woda z polskich wodociągów jest dobrej jakości higienicznej i nie ma potrzeby podawania wody z butelki.

Czy twarda woda z kranu może zaszkodzić psu / kotu?

Twardość wody jest cechą, która wynika z obecności głównie kationów wapnia i magnezu. Ma niewielki wpływ na zdrowie na psa czy kota.

Wysoki poziom magnezu w twardej wodzie może przyczynić się do  kamicy moczowej u kotów, jednak ilość magnezu zawartego w wodzie pitnej jest znikoma w porównaniu z ilością spożywaną w pożywieniu (jest to zwykle 10 000-krotna różnica). 

Niektóre źródła literaturowe wskazują, że zwierzętom ze skłonnością do kamicy moczowej lepiej podawać wodę destylowaną, niż twardą wodę, która została zmiękczona chlorkiem sodu. Radzę jednak nie wprowadzać wody destylowanej bez porozumienia z lekarzem weterynarii lub dietetykiem, ponieważ spożywanie silnie zdemineralizowanej wody może prowadzić do zakłócenia gospodarki elektrolitycznej organizmu.

Pamiętaj, aby codziennie dostarczać zwierzętom wystarczającą ilość świeżej wody pitnej, tej samej, którą Ty pijesz.

Czy w sytuacji, kiedy pies jest na diecie nerkowej z małą zawartością białka i fosforu woda źródlana (niskozmineralizowana) będzie dobrym rozwiązaniem?

Przy przewlekłej chorobie nerek, należy przede wszystkim przypilnować, aby zwierzę otrzymywało odpowiednie ilości płynów. 

Wody pochodzące ze studni kopalnych są szczególnie narażone na dopływ zanieczyszczeń, zwłaszcza związków azotu i fosforu. Dodatkowo, jeśli woda jest zanieczyszczona azotanami, azotynami i fosforanami, to będą w niej także obecne bakterie. 

Woda źródlana (niskozmineralizowana) z butelki będzie z pewnością bezpieczniejszym rozwiązaniem, ponieważ znany jest jej skład chemiczny i właściwości. Woda pozyskana z lokalnego źródła, pobierana do różnego rodzaju naczyń jest nieuzdatniana i niefiltrowana, więc może być zanieczyszczona i lepiej takiej unikać.

Czy twarda woda z kranu może zaszkodzić kotu?

Czy warto dodawać do wody preparaty zapobiegające formowaniu się kamienia nazębnego? 

Takie preparaty działają jedynie wspomagająco, opóźniając rozrost płytki bakteryjnej w przestrzeniach międzyzębowych. Sam preparat dodany do wody, nawet jeśli stosowany w połączeniu z suplementami i gryzakami dentystycznymi nie zapobiegnie tworzeniu się osadu nazębnego. Najlepszym i najskuteczniejszym sposobem na zachowanie zdrowej jamy ustnej jest regularne szczotkowanie zębów. Zatem dodatek preparatu do wody nie zwalnia nas z codziennego mycia zębów naszym zwierzakom. 

Uwaga! Jeśli decydujemy się na stosowanie preparatu do wody, należy udostępnić zwierzęciu dodatkową miskę z czystą wodą, na wypadek gdyby zwierzę nie akceptowało wody z dodatkiem (ryzyko odwodnienia przy braku dostępu do czystej wody). 

Czy dolewanie oliwy do miski jest dobrym sposobem na zachęcenie psa do spożycia wody?

Tłuszcz jest nośnikiem zapachu, więc znacznie uatrakcyjni wodę, ale jest niestety kaloryczny, więc dla psów z tendencją do nadwagi to może nie być najlepsze rozwiązanie. Do wody możesz dodać bulion domowy (bez cebuli) albo inne komercyjnie produkty. Innym rozwiązaniem jest dodanie smaczków albo najlepiej owoców, które pies lubi, np. borówki – które byłyby najzdrowszym wariantem dosmaczania. Pamiętaj, że taka woda z dodatkami psuje się szybciej i nie możesz zostawić jej na cały dzień.

Pies nie pije wody w okresie zimowym. Czy nawodnienie tylko z karmy mokrej wystarczy, czy należy dolewać wodę do posiłku w takich sytuacjach?

W takiej sytuacji należy wyliczyć, jaką ilość wody powinien przyjmować pies. Średnie zapotrzebowanie na wodę to ekwiwalent zapotrzebowania na energię (1 ml = 1 kcal). Należy uwzględnić masę ciała psa, wiek, aktywność fizyczną oraz ewentualne choroby. Podawanie wyłącznie mokrej karmy dostarcza zwykle 70-80% dziennego zapotrzebowania na płyny. Warto sprawdzić stan nawodnienia – jeśli naciągnięta skóra szybko nie wraca na swoje miejsce – oznacza to, że pies jest odwodniony. W tej kwestii warto udać się do lekarza weterynarii i wykonać dodatkowe badania. Jeśli pies jest zdrowy a obliczenia wskazują, że pies pobiera zbyt mało wody, brakujące mililitry trzeba dolewać do karmy. Warto zwrócić uwagę również na to, czy pies nie zjada w zimie śniegu.

Czy i kiedy warto zamiast wody podawać izotoniki dla zwierzaków? Jakie mikro i makro elementy powinny znajdować się w tych izotonikach?

Zalecam bardzo ostrożne korzystanie z takich napojów i stosowanie ich tylko gdy jest uzasadnienie i nigdy na stałe. Psy nie pocą się, więc nie tracą elektrolitów tak szybko jak ludzie. Uzupełnienie elektrolitów stosuje się głównie podczas ciężkiego i długotrwałego wysiłku. Są to produkty, które stosuje się doraźnie. Jeśli już je podajemy, to zwierzę musi najpierw ochłonąć, oddać ciepło i potem napić się roztworu, a nie w trakcie treningu czy innej aktywności.

Napoje izotoniczne są bardzo popularne wśród psich sportowców, powiem o tym więcej na kursie o psach aktywnych i pracujących.

W Kursie PRO “Podstawy żywienia psów” dowiesz się dodatkowo:

– jak obliczać zapotrzebowanie na wodę – pokażę Ci trzy wzory używane do szacowania zapotrzebowania na płyny oraz na energię metaboliczną,

– jak zachęcić zwierzę do spożywania większych ilości wody, jeśli okaże się, że wypija za mało

– dlaczego pracując z opiekunami psów powinnaś zwracać uwagę na to gdzie ustawione są miski oraz jakiej są wielkości,

– że nie można bezpośrednio porównać karm o różnej wilgotności i kaloryczności, i jak dany składnik przeliczyć na suchą masę,

– że woda w nadmiarze może być toksyczna.

Zainteresowana kursem PRO „Podstawy żywienia psów”?

Podsumowując

Organizm zdrowego zwierzęcia (nie mającego chorób układu moczowego, dysfunkcji nerek itp.) powinien utrzymywać odpowiednią homeostazę i samodzielnie bilansować pobór wody. Ryzyko pojawia się, jeśli zwierzę nie lubi podawanej wody i nie pije jej wystarczająco dużo. 

Psy i koty mogą pić taką samą wodę jak TY – kranową, filtrowaną lub inną. Jeśli z jakiegoś powodu zwierzę nie pobiera tyle wody ile potrzebuje, należy różnymi sposobami zwiększyć podaż płynów. Udowodniono, że zmniejszone spożycie wody negatywnie wpływa na zdrowie, zwłaszcza na zdrowie nerek, podczas gdy zmiana źródeł wody nie ma znaczącego wpływu na zdrowie czworonogów. 

Dlatego tak ważne jest, abyś wiedziała jak oszacować zapotrzebowanie na wodę i mierzyć spożycie wody swojego zwierzęcia.


Bibiografia:

Meyer, H., Zentek J., (2013). Ernährung des Hundes. Enke Verlag.

Anderson, R. S. (1982). Water balance in the dog and cat. Journal of Small Animal Practice, 23(9), 588-598.

English, P. B., & Filippich, L. J. (1980). Measurement of daily water intake in the dog. Journal of Small Animal Practice, 21(3), 189-193.

Gisolfi, C. V. (1983). Water and electrolyte metabolism during exercise. Nutrient utilization during exercise. Columbus: Ross Laboratories, 21-5.

Burger, I. H., Anderson, R. S., & Holme, D. W. (1978). Nutritional factors affecting water balance in the dog and cat. In Nutrition of the dog and cat: proceedings of the International Symposium on the Nutrition of the Dog and Cat. Oxford; New York: Pergamon Press, 1980.

https://www.crazynauka.pl/filtrujacy-dzbanek-dafi-sprawdzilismy-jak-to-dziala/ww.crazynauka.pl/filtrujacy-dzbanek-dafi-sprawdzilismy-jak-to-dziala/

Przewiń do góry