fbpx

Jaki probiotyk dla psa? Odpowiadam na Wasze pytania

jaki probiotyk dla psa

Coraz więcej opiekunów psów ma świadomość tego, że prawidłowa dieta odgrywa kluczową rolę, jeśli chodzi o zdrowie pupila. Ze świata nauki dochodzą nas co chwila nowsze wieści na temat mikroorganizmów żyjących w jelitach. Okazuje się, że mają one ogromny wpływ nie tylko na ludzkie zdrowie i zachowanie, ale także na naszych czworonożnych przyjaciół. To dlatego często dostaję pytania o to, czy pies powinien dostawać probiotyki i jaki probiotyk dla psa jest odpowiedni. W tym artykule odpowiadam Wasze pytania dotyczące tematu mikrobioty psa. Zapraszam do lektury. 🙂

Na skróty:

  1. Co powinny zawierać dobry prebiotyk i probiotyk dla psa?
  2. Produkty prebiotyczne dla psa z wrażliwym jelitem
  3. Jakie gatunki bakterii powinien zawierać dobry probiotyk dla psa?
  4. Podsumowanie
  5. Bibliografia

Co powinien zawierać dobry prebiotyk, a co probiotyk dla psa? Co jest obowiązkowe, a co tylko dodatkowe?

Panel konsensusu ekspertów ISAPP (The International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics) wyjaśnił, że koncepcja prebiotyków dotyczy nie tylko ludzi, ale także zwierząt towarzyszących1.

Psy i koty ewoluowały jako zwierzęta drapieżne (rząd Carnivora), spożywając głównie wysokobiałkowe, wysokotłuszczowe diety o niskiej zawartości włókna. Ich krótkie i proste przewody pokarmowe mają ograniczoną zdolność do fermentowania niestrawnych elementów pożywienia. Niemniej posiadają aktywną populację mikrobioty (głównie w okrężnicy), którą można manipulować dietą, aby wpłynąć na zdrowie.

Zatem zarówno włókno prebiotyczne, jak i żywe kultury bakterii (probiotyki) nie są obowiązkowym składnikiem codziennej diety zdrowego psa w rozumieniu wytycznych żywieniowych. Uznaje się jednak, że obecność niektórych frakcji włókna rozpuszczalnego (mającego działanie prebiotyczne) wpływa korzystnie na skład i/lub aktywność pożytecznych bakterii jelitowych. Zaleca się zatem, aby prebiotyki były stałym elementem psiej diety. 

probiotyk dla psa

Rozważając włączenie prebiotyków do diety, należy wziąć pod uwagę jej skład i rodzaj. Zwierzęta otrzymujące pokarmy zawierające produkty roślinne bogate w naturalne włókno pokarmowe i niestrawne oligosacharydy prawdopodobnie nie wymagają dodatkowego źródła włókna fermentującego w ich diecie. Psy i koty karmione wysokobiałkową dietą, opartą na mięsie mają jednak zazwyczaj silniejszy zapach kału, wyższe pH okrężnicy i większe zagęszczenie potencjalnych patogenów z powodu wysokiego tempa fermentacji białek. W tych dietach włączenie prebiotyków może pomóc zwierzętom w normalizacji liczebności i metabolizmu mikrobioty jelitowej.

Korzyści z prebiotyków

Prebiotyki mogą być podawane wszystkim zwierzętom, ale prawdopodobnie przyniosą największe korzyści

  • psom i kotom starszym,
  • zwierzętom, które otrzymują lub otrzymywały antybiotyki,
  • zwierzakom przebywającym w warunkach dużego stresu,
  • zwierzętom z niektórymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi.

Niska gęstość kaloryczna prebiotyków i korzyści metaboliczne wynikające z ich fermentacji będą najbardziej korzystne dla zwierząt z otyłością i cukrzycą. Tak jak w przypadku wszystkich składników funkcjonalnych – ważne jest dawkowanie. Porównując psy i koty, psy zazwyczaj tolerują wyższą dawkę niż koty. W odniesieniu do wielkości psa: małe psy zazwyczaj tolerują wyższą dawkę (na jednostkę masy ciała) niż duże psy, które są bardziej podatne na luźne stolce. W większości komercyjnych karm poziomy prebiotyków wynoszą <0,5%  w recepturze, aby ograniczyć skutki uboczne.

bakterie jelitowe psa

Gdy pojawia się dysbioza objawiająca się biegunkami, to w zależności od przyczyny powinnyśmy dobrać odpowiedni preparat probiotyczny. Nie ma obecnie zgodności co do tego, że probiotyki powinny być stosowane profilaktycznie. Wiele jednak zależy od szczepu.

Takim całkiem dobrze przebadanym szczepem pod kątem długofalowego podawania jest Bacillus subtilis C-3102, stosowany przykładowo w karmach polskiego producenta TropiDog Probiotic Line.

Wiele probiotyków jest stosowanych w zapobieganiu i leczeniu biegunki, a także jako terapia dla zwierząt dotkniętych przewlekłą enteropatią. Należy zauważyć, że probiotyki potrzebują około 1 do 3 dni na skolonizowanie jelit2.W przypadku stymulacji immunologicznej wymagane jest długotrwałe podawanie przez okres od kilku tygodni do miesięcy3. U psów i kotów cierpiących na przewlekłą enteropatię konieczne jest długotrwałe podawanie, aby uzyskać optymalne korzyści dla bariery jelitowej i regulacji immunologicznej2.

Czy do diety psów (mam Cavaliera) z wrażliwym jelitem należy wprowadzić produkty, które będą miały działanie prebiotyczne? Jeśli tak, to jakie byłyby to składniki?

Większość badań dotyczących prebiotyków u zwierząt domowych skupiała się właśnie na przewodzie pokarmowym. Wykazano, że podawanie prebiotyków:

  • zmniejsza częstość występowania lub nasilenie infekcji4,5
  • poprawia konsystencję stolca6,
  • korzystnie zmienia profile flory bakteryjnej i metabolitów kału7,

Z racji tego, że patrzymy na pokarm, a nie na leki, które zwalczają choroby, większość badań przeprowadzono na zdrowych zwierzętach. To dlatego dowody na poprawę zdrowia chorych zwierząt są nieliczne.

Chociaż w kilku badaniach przetestowano galaktooligosacharydy (GOS), mannanooligosacharydy (MOS) i inne potencjalne prebiotyki, to zdecydowanie najczęściej badanymi prebiotykami i obecnymi w karmach są fruktany. Naturalne źródła (takie jak cykoria lub izolaty i ekstrakty o wysokiej czystości, w tym krótkołańcuchowe fruktooligosacharydy (FOS), oligofruktoza i inulina) są obecne w karmach dla psów i kotów. Inulina pozyskiwana jest np. z cykorii, topinamburu, karczochów czy szparagów. Stosując dietę domową, również można stosować inulinę. Dobrze też sprawdzają się zmielone nasiona babki płesznik (psyllium). Trzeba je wprowadzać stopniowo i obserwować reakcję organizmu.

babka płesznik dla psa

Jakie gatunki bakterii powinien zawierać dobry probiotyk?

Podstawowe populacje bakterii zawarte w probiotykach, które przynoszą korzyści kotom i psom, to bakterie kwasu mlekowego, zwłaszcza lactobacilli, bifidobakterie i enterokoki. Bakterie te wykorzystują fermentację do przekształcenia niektórych cukrów w kwasy organiczne, zwłaszcza kwas mlekowy i octowy. Kwasy te obniżają pH w przewodzie pokarmowym i hamują rozwój bakterii chorobotwórczych8.

Działanie probiotyczne zależy od szczepu, dawki a nawet formy podania.

Jeden gatunek bakterii może różnie oddziaływać na organizm, dlatego sama nazwa gatunku niewiele nam mówi. Działanie probiotyków jest szczepozależne, dlatego istotne jest, aby zwracać uwagę na pełny opis mikroorganizmów zawartych w produkcie. Powinien być podany rodzaj, gatunek i szczep bakterii. Np. rodzaj (Enterococcus), gatunek (faecium), szczep – oznaczenie literowo-cyfrowe (SF68) albo rodzaj (Lactobacillus), gatunek (plantarum), szczep (299v).

probiotyki

Oprócz szczegółowej nazwy mikroorganizmów na opakowaniu powinna znaleźć się także informacja o minimalnej ilości żywych komórek – CFU (ang. colony forming units), czyli liczba jednostek tworzących kolonie. Zaleca się korzystać z produktów przebadanych klinicznie, których deklaracje producenta są potwierdzone badaniami na danym gatunku zwierzęcia i o wysokiej efektywności dotarcia dzięki procesowi enkapsulacji. 

Enterococcus faecium SF68 (NCIMB 10415) stosuje się okresowo przy biegunkach różnego pochodzenia oraz do podniesienia odporności. Obecny jest m.in. w preparacie FortiFlora czy Aptobalance.

Ludzki probiotyk wieloszczepowy VSL#3 okazał się pomocny u psów z IBD, gdy był stosowany regularnie przez 8 tygodni9. Jest od dostępny w aptekach pod nazwą Vivomixx. 

W przypadku preparatów wieloszczepowych szukajmy badań na ich skuteczność działania razem (niektóre szczepy bakterii mogą działać na siebie antagonistycznie).

Pamiętaj, że każdy preparat probiotyczny ma inne wskazania do stosowania. To dlatego zawsze należy czytać informacje na opakowaniu i skonsultować się z dietetykiem lub lekarzem weterynarii przed podaniem produktu.

O tym, jaki wpływ ma żywienie na zachowanie psów, będę mówiła szczegółowo w oddzielnym kursie poświęconym właśnie temu tematowi. ⬇️

Więcej informacji o kursach z cyklu PRO znajdziesz tutaj. Możesz również zapisać się na listę zainteresowanych, aby otrzymać powiadomienie o nadchodzących premierach.

Podsumowanie

Prebiotyk oraz probiotyk dla psa nie są niezbędnymi składnikami pokarmowymi, aczkolwiek podawanie ich pupilowi może przynieść sporo korzyści. Pytań o mikrobiotę psa pojawiło się wiele, kiedy poprosiłam o nie na swoich kontach w mediach społecznościowych. Z racji tego, że jest to temat wymagający obszernych odpowiedzi, popartych niezbędną literaturą, to w przygotowaniu jest druga również część wpisu. Dowiesz się z niej między innymi o tym, czy z probiotykiem dla psa można przesadzić albo czy jelita to również „drugi mózg” psa jak u ludzi.

Bibliografia

1. Gibson, G. R., Hutkins, R., Sanders, M. E., Prescott, S. L., Reimer, R. A., Salminen, S. J., … & Reid, G. (2017). Expert consensus document: The International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics (ISAPP) consensus statement on the definition and scope of prebiotics. Nature reviews Gastroenterology & hepatology, 14(8), 491-502. https://www.nature.com/articles/nrgastro.2017.75

2. Suchodolski, J. (2020). Probiotics, prebiotics, synbiotics, and intestinal health of dogs and cats. Today’s Veterinary Practice.

3. Barko, P. C., McMichael, M. A., Swanson, K. S., & Williams, D. A. (2017). The gastrointestinal microbiome: A Review. Journal of Veterinary Internal Medicine, 32(1), 9–25.

4. Apanavicius, C. J., Powell, K. L., Vester, B. M., Karr-Lilienthal, L. K., Pope, L. L., Fastinger, N. D., … & Swanson, K. S. (2007). Fructan supplementation and infection affect food intake, fever, and epithelial sloughing from Salmonella challenge in weanling puppies. The Journal of nutrition, 137(8), 1923-1930.

5. Gouveia, E. M. M. F., Silva, I. S., Nakazato, G., Onselem, V. J. V., Corrêa, R. A. C., Araujo, F. R., & Chang, M. R. (2013). Action of phosphorylated mannanoligosaccharides on immune and hematological responses and fecal consistency of dogs experimentally infected with enteropathogenic Escherichia coli strains. Brazilian Journal of Microbiology, 44, 499-504.

6. Kanakupt, K., Vester Boler, B. M., Dunsford, B. R., & Fahey Jr, G. C. (2011). Effects of short-chain fructooligosaccharides and galactooligosaccharides, individually and in combination, on nutrient digestibility, fecal fermentative metabolite concentrations, and large bowel microbial ecology of healthy adults cats. Journal of animal science, 89(5), 1376-1384.

7. Propst, E. L., Flickinger, E. A., Bauer, L. L., Merchen, N. R., & Fahey Jr, G. C. (2003). A dose-response experiment evaluating the effects of oligofructose and inulin on nutrient digestibility, stool quality, and fecal protein catabolites in healthy adult dogs. Journal of animal science, 81(12), 3057-3066.

8. The Role of Probiotics in GI Tract Health. Nestle Purina PetCare Company. 20069. Rossi, G., Pengo, G., Caldin, M., Palumbo Piccionello, A., Steiner, J. M., Cohen, N. D., … & Suchodolski, J. S. (2014). Comparison of microbiological, histological, and immunomodulatory parameters in response to treatment with either combination therapy with prednisone and metronidazole or probiotic VSL# 3 strains in dogs with idiopathic inflammatory bowel disease. PloS one, 9(4), e94699.

Czytaj dalej:

Przewiń do góry